کی بشارت دهیم:
باید فرصتها را غنیمت بشماریم . اگر با خدا زندگی کنیم و آماده باشیم هر روز زمانی برای بشارت پیش می آید و اگر حکیم باشیم می توانیم هر صحبتی را به امور روحانی موثر و نتیجه بخش هدایت کنیم
1-بعد از جلسات کلیسایی ، دعا یا بشارتی و یا مطالعه کلام خدا (جاییکه حضور خدا بوده است) چون قلبها آماده است فرصتی مناسب برای بشارت و تصمیم گیری برای طرف مقابل است.
2- در مراسم سوگواری و یا بعد از واقعه اسفناک (مرگ نزدیکان) ، در چنین زمانی قلبها نرم است و ظاهر فریبنده دنیا از بین رفته است . مردم وقتی به مرگ می اندیشند به عاقبت خود می اندیشند و ما وظیفه مهم ولی سخت در این زمان بر عهده داریم.
3-در جشن ها ، تولدها ، سال نو و یا ایام و اعیاد خاص (مثل ایام روزه یا عید میلاد و عید قیام) مردم معمولا تصمیماتی برای زندگیشان می گیرند .
4-در مریضی و یا مشکل و یا احتمال مرگ خود شخص ، مثلا دزد مصلوب کنار مسیح در آن شرایط سخت به فکر توبه افتاد. گاهی خداوند افرادی را خم می کند و می شکند تا بتواند آنها را نجات دهد و ما به عنوان خادمین خدا باید از این فرصتها استفاده کنیم.
5- وقتی شخص تصمیم مهمی مثل ازدواج ، کار ، رفتن به کشور دیگر ، ورود به دانشگاه و یا بچه دارشدن و ... می گیرد ، فرصتی مناسب است.
6-وقتی شخص با شکستی جسمانی ، مالی ، عاطفی برخورد کرده و نیاز به تسلی دارد . در این زمان غرور او از بین رفته است و می داند که به دیگران نیاز دارد.
7- در اسارت گناه و اعتیاد ، در چنین شرایطی فرد دنبال کسی است که او را کمک کند ولی کسی را نمی یابد. اگر ما بتوانیم او را مطمئن سازیم که خدا می تواند او را عوض کند ، او به پیام ما ایمان خواهد آورد.
8- در اوج سعادت ، افراد بسیاری در اوج سعادت و ثروتمندی و مشهور بودن احساس پوچی می کنند و نباید از بشارت دادن به افراد موفق از نظر دنیا خودداری کنیم . آنها نیز به مسیح محتاجند.
البته ما با هدایت روح القدس در هر زمانی می توانیم و باید بشارت دهیم.
