ال
لغت فوق به معنای مقتدر میباشد.
اِل واژهای بوده که قبل از موسی توسط اقوام بت پرست استفاده میگردیده است. در دست نوشته های تاریخی که از کنعانیان بدست آمده، بت اعظم خود را که پدر سایر خدایان بود، اِل مینامیدند. در کل این نام توسط اقوام سامی و زبانهای سامی برای خدایانشان مورد استفاده قرار میگرفته است. نژاد سامی منسوب به پسر نوح سام بوده و عبارت از آشوری و عربی و آکدی (بابلی قدیم )، عبری، سریانی، آرامی و کنعانی است و زبانهای سامی، زبان اقوام نامبرده است. قوم یهود نیز از این کلمه بصورت مجرد یا مرکب برای نامیدن خداوند استفاده میکردهاند، مانند میکائیل، جبرئیل، اسرائیل، دانیال و غیره.
توضیحات:
از واژه اِل در ترجمه های کتاب مقدس بصورت مستقیم استفاده نشده و در ترجمه از کلمات خدا و یا بت استفاده گردیده است.
پیدایش باب ۱۴ - اشعیا باب ۴۴
پیدایش باب ۱۴ آیه ۲۰
۲۰ ومتبارك باد خدای تعالی، كه دشمنانت را به دستت تسلیم كرد.» و او را از هر چیز، ده یك داد.
