«شما مرا بیحرمت میسازید» (یوحنا ۸: ۴۹)
این گلایهای است که خداوند عیسی مسیح از ما دارد.
او از مَحبت خود نسبت به ما و از اینکه در پی نیکی رسانیدن به ما بوده و برما خشم نخواهد گرفت به ما اطمینان بخشیده است. لذا وقتی که تحت آزمون و سختیهای زندگی بیطاقتی میکنیم، از اینکه اوضاع بنا بر خواسته ما نیست گله و شکایت میکنیم، بیصبرانه انتظار داریم تا از درد و بیماری شفا یابیم، نسبت به وعدههای او شک و تردید به دل راه میدهیم، سپاسگزار هزاران برکتی که به ما رسیده نیستیم، برکاتی را که او به ما بخشیده در خدمت شیطان به کار میگیریم، برای نیکویی و یا قدرت او محدودیت قائلیم، وظایف خود را به علت فقدان مَحبت یا غیرت نادیده میگیریم، به جای اینکه به فیض رایگان اعتماد ورزیم به خدمات خود توجه داریم و یا چشم انتظار کمک دیگران هستیم به جای اینکه همیشه و برای همه چیز به او نظر داشته باشیم، با این کارهاست که او را بیحرمت میسازیم.
بیاحترام ساختن مسیح بایستی گناه بزرگی باشد که باعث مُردگی٬ تاریکی و بدبختی میشود. بگذارید تا پی به زشتی این گناه برده و در حضور خداوند زاری و التماس کرده -از آن روی برگردانیده – و تقاضای بخشودگی کنیم. بیائید تا هدفمان این باشد که او را محترم داشته و با شکرگزار بودن، بردباری، ایمان، محبت، پشیمانی از گناه، غیرت و با تلاش در جلال دادن نامش این کار را انجام دهیم؛ تا او را با زندگی و با مرگ و تا به ابد احترام بگذاریم.
https://t.me/SHAGERDANISAMASIH
